24 marca - Światowy dzień walki z gruźlicą

24 marca – Światowy Dzień walki z Gruźlicą

Wydawać by się mogło, że gruźlica to choroba która prawie całkowicie zniknęła z mapy chorób zakaźnych świata. Nic bardziej mylnego. Gruźlica nadal jest jedną z najczęstszych chorób zakaźnych na naszym globie. Z jej powodu co roku umiera ok. 3 mln osób na świecie. Choroba nie dotyczy osób żyjących w nędzy niedożywionych. Coraz częściej jest obserwowana u ludzi młodych, poświęcającej się pracy zawodowej, żyjący w biegu, w ciągłym stresie żywiący się fastfoodami i wspomagający się używkami


Robert Koch - odkrywca bakterii wywołujących m.in. gruźlicę.

Według klasycznych kryteriów gruźlica dzieli się na:

Gruźlice pierwotną - rozwija się w wyniku pierwszorazowego zakażenia prątkami i dotyczy najczęściej płuc.

Gruźlica popierwotna - jest efektem reaktywacji gruźlicy pierwotnej po kilku miesiącach lub latach. Może dotyczyć płuc ale także innych narządów.

Jak możemy się zarazić?
Głównym źródłem zakażenia gruźlicą jest kontakt z chorym prątkującym, czyli aktywnie wydalający prątki wraz z wydzielina z górnych dróg oddechowych.

Inną, zdecydowanie rzadszą drogą zakażenia jest droga pokarmowa. Jednak w krajach utrzymujących właściwy reżim sanitarno -weterynaryjny, ta droga zakażenia zdarza się sporadycznie.

Co powinno nas zaniepokoić?
Zarażenie się gruźlica nie jest tak łatwe jak w przypadku np. grypy ale trzeba zachować czujność w przypadku poniższych objawów:
  • kaszel utrzymujący się przez co najmniej 3 tygodnie, początkowo suchy, a potem wilgotny z wykrztuszaniem śluzowej lub ropnej wydzieliny,
  • krwioplucie,
  • duszność,
  • ból w klatce piersiowej,
  • gorączka lub stany podgorączkowe, nocne poty, utrata masy ciała, osłabienie oraz łatwe męczenie się przy niewielkim wysiłku.
Oczywiście powyższe objawy mogą występować również w innych chorobach płuc, ale aby to stwierdzić należy skonsultować się z lekarzem który zdecyduje o badaniach i dalszym leczeniu.

Jak leczyć ?
Jeśli już stwierdzono u nas chorobę należy pamiętać, że prawidłowe leczenie przeciwprątkowe prowadzi do pełnego wyleczenia.
Warunkiem osiągnięcia sukcesu terapeutycznego jest właściwa współpraca chorego z personelem medycznym w czasie całego leczenia. W pierwszym etapie leczenia gruźlicy pacjent przebywa w szpitalu aby ograniczyć ryzyko zakażenia innych osób w okresie prątkowanie. Wtedy też lekarz może obserwować chorego pod kątem wystąpienia objawów ubocznych leków przeciwprątkowych. Po 2-3 tygodniach prawidłowego leczenia przeciw
gruźliczego chory nie wydziela już prątków. Średni okres pobytu w szpitalu to 4-6 tygodni. Po odprątkowaniu chory może kontynuować pod kontrolą dalsze leczenie w przychodni rejonowej. Dodatkowo, aby wzmocnić układ odpornościowy wskazane jest stosowanie diety wysokokalorycznej, odpoczynek, rzucenie palenia papierosów oraz zaniechanie picia alkoholu.

Jak zapobiegać?
Jednym z działań zapobiegającym gruźlicy są szczepienia przeciw gruźlicy. Szczepienia co
prawda nie chronią przed zakażeniem ale łagodzą przebieg choroby.

W Polsce zgodnie z kalendarzem szczepień obowiązkowo są szczepione noworodki w ciągu
24godzin po urodzeniu.
Ważne jest także wykonywanie badań kontrolnych zlecanych przez lekarza.

Ostatnim bardzo istotnym krokiem w zapobieganiu gruźlicy jest ograniczenie szerzenia się
zakażenia HIV oraz poprawę warunków życia, w szczególności walka z biedą oraz głodem
na Świecie.

Niestety z dużym prawdopodobieństwem należy stwierdzić, że nie uda się pełne wyeliminowanie gruźlicy na świecie. Pojawiają się nowe odmiany gruźlicy np. gruźlicy
wielolekoopornej, której leczenie jest bardzo trudne, długie i bardzo kosztowne.

ŹRÓDŁO: akademia.nfz.gov.pl